در طراحی معکوس، ابتدا روشن می‌کنیم دانش‌آموز در پایان چه چیزی تولید یا توضیح می‌دهد. بعد شواهد قابل قبول را مشخص می‌کنیم و در آخر فعالیت‌ها را می‌چینیم. این روش برای زمانی مفید است که درس پر از فعالیت جذاب شده، اما ارتباط آن‌ها با هدف روشن نیست.
خروجی نهایی را مشخص کنید
به‌جای شروع از فهرست بازی‌ها، یک کار پایان درس بنویسید. برای مثال، دانش‌آموز برای کاهش مصرف کاغذ مدرسه پیشنهادی قابل اجرا ارائه دهد. خروجی می‌تواند نامه، نقشه، توضیح شفاهی یا مدل باشد؛ قالب را با موضوع و امکانات کلاس هماهنگ کنید.
معیار را پیش از فعالیت بنویسید
برای پیشنهاد کاهش کاغذ، معیارها می‌تواند مشخص بودن مسئله، قابل اجرا بودن اقدام و اشاره به یک محدودیت باشد. یک پاسخ نمونه و یک پاسخ نیازمند اصلاح آماده کنید. مقایسهٔ آن‌ها نشان می‌دهد منظور از کیفیت چیست.
فعالیت‌های لازم را انتخاب کنید
اکنون از خود بپرسید دانش‌آموز برای این خروجی چه اطلاعات و تمرین‌هایی نیاز دارد. مشاهدهٔ مصرف کاغذ، مقایسهٔ راه‌حل‌ها و تمرین نوشتن پیشنهاد می‌توانند لازم باشند. فعالیتی که به خروجی کمک نمی‌کند، یا حذف می‌شود یا به برنامه‌ای دیگر می‌رود.
نمونهٔ اجرایی
برای ساخت پل کاغذی، خروجی صرفاً پل زیبا نیست؛ گروه باید توضیح دهد کدام تغییر سازه باعث تحمل بهتر بار شد. بنابراین فعالیت شامل ساخت اولیه، آزمون با بار ثابت، ثبت نتیجه و اصلاح یک متغیر است. معیار ارزیابی به توضیح آزمون مربوط می‌شود، نه فقط ظاهر مدل.
خطای رایج و راه اصلاح
طراحی معکوس به معنی تبدیل هر درس به آزمون نهایی نیست. شواهد می‌توانند در طول کار جمع شوند. همچنین وقتی معیار خیلی سخت یا مبهم باشد، انتخاب فعالیت‌ها هم دشوار می‌شود؛ ابتدا یک خروجی کوچک و قابل مشاهده انتخاب کنید.
تمرین پیشنهادی
سه فعالیت یک طرح درس فعلی را فهرست کنید. کنار هر کدام بنویسید چه بخشی از خروجی نهایی را آماده می‌کند. برای فعالیتی که ارتباط روشنی ندارد، یک دلیل آموزشی معتبر پیدا کنید یا جایگزین پیشنهاد دهید.
پرسش رایج
آیا این روش برای یک جلسه هم مناسب است؟
بله. خروجی را کوچک کنید؛ مثلاً یک مقایسهٔ مستدل، نه یک پروژهٔ چندمرحله‌ای. اصل ترتیب هدف، شاهد و فعالیت تغییر نمی‌کند.
این راهنما با کمک هوش مصنوعی برای وب‌سایت لیلا علی‌پور تهیه شده است. مثال‌ها و تمرین‌ها پیشنهادی‌اند و گزارش یک کلاس برگزارشده نیستند.